بوکسور طلسم‌شکن در پی سکوی لس‌آنجلس با پرچم ایران
امیر اسماعیلی دارنده نشان برنز بازی‌های آسیایی ناگویا گفت: دو دوره بود که بوکس ایران در سبد مدال‌آوری کاروان ورزش ایران جایگاهی نداشت، اما این بار به لطف خدا با برنزی که کسب کردم طلسم شکنی شد.
به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری فارس، در بیستمین دوره بازی های آسیایی آیچی ـ ناگویا، امیر اسماعیلی، نماینده وزن ۹۰+ کیلوگرم تیم ملی بوکس کشورمان، موفق شد مدال برنز این رقابت‌ها را از آن خود کند. بوکس ایران در دو دوره گذشته بازی های آسیایی موفق به کسب مدال نشده بود، اما اسماعیلی با عملکرد درخشان خود در ناگویا، به این انتظار پایان داد و بار دیگر بوکس ایران را به جمع مدال آوران بازی های آسیایی بازگرداند.گفت‌وگوی اسماعیلی با خبرگزاری فارس را در ادامه می‌خوانید:فارس: امیر اسماعیلی با کسب مدال برنز بازی‌های آسیایی امیدها را به بوکس بازگرداند.این لطف خدا و دعای خیر مردم و خانواده بوکس بود. خیلی خوشحالم که با کسب مدال برنز در بازی‌های آسیایی ناگویا انگیزه‌ها را در بین خانواده بوکس بالا بردم.فارس: پس از کسب مدال راهی شهر محل زندگی خودتان شدید و در استان آذربایجان غربی با استقبال خوبی روبرو شدید.بله ممنونم از همشهریان خودم که برایم سنگ تمام گذاشتند. خیلی خوشحالم که مردم ایران و همشهریانم را با یک مدال توانستم آن‌قدر خوشحال کنم. وقتی به شهر و محل زندگی‌ام برگشتم با استقبال گرم مسئولان، دوستان و خانواده‌ام روبرو شدم.فارس: اردوهای تیم ملی بزرگسالان پس از یک هفته تعطیلی دوباره آغاز شده است، با شرایطی که دارید آیا به اردو برمی گردید یا نیاز به طول درمان دارید؟
خوب شرایط جسمانی من قابل کتمان نیست. من پیش از اعزام به ناگویا مصدوم بودم و پزشکم این موضوع را به کسی اطلاع نداد تا بتوانم بدون استرس تمریناتم را پی‌گیری کنم. در بازی‌های آسیایی متأسفانه مصدومیتم تشدید پیدا کرد و واقعاً در بازی آخر اصلاً توان مبارزه نداشتم چون کتفم به‌شدت درد می‌کرد، اما چاره‌ای نداشتم و باید مقابل حریفم مبارزه می‌کردم. در حالا حاضر نیز به استراحت کوتاهی نیاز دارم و با اجازه کادر فنی با یک هفته تأخیر در اردوها حضور خواهم داشت. فعلاً فیزیوتراپی می‌کنم.فارس: بازی آخر در نیمه نهایی مقابل بوکسور سرشناس ازبکستانی برای شما یک دیدار مهم و حساس بود اما مصدومیت کتف اجازه مبارزه کردن نداد و در نهایت با مصدومیت ابرو داوران اجازه مبارزه کردن را به شما ندادند.پیش از اعزام به بازی‌های آسیایی در مصاحبه‌هایم گفته بودم که بازی‌های آسیایی سطح فنی بسیار بالایی خواهد داشت و چون همه خوب‌های بوکس دنیا از آسیا هستند، مبارزه‌کردن در المپیک آسیایی واقعاً سخت بود. در ناگویا همه نفرات اول تا پنجم رنگینگ فدراسیون جهانی حضور داشتند و به دست آوردن مدال در حضور بهترین‌های دنیا کار سختی است. من برای رسیدن به نیمه‌نهایی حریفانی از کره جنوبی و چین را با تمام مصدومیتی که داشتم شکست دادم. در نیمه‌نهایی پنجاه‌درصد کتف دست چپم آسیب‌دیدگی داشت و حتی تکان‌دادن دستم واقعاً سخت بود، از طرفی هم حریف ازبکستانی یک حریف سرسختی بود. در نهایت در راند دوم به‌خاطر مصدومیت ابرو و تشخیص داوران مبارزه به سود حریفم تمام شد و در نهایت به مدال برنز بازی‌های آسیایی رسیدم.
فارس: بوکس ایران را بعد از دو دوره ناکامی در بازی‌های آسیایی صاحب مدال کردید.باایمان و اعتقادی که به خودم داشتم و حمایت مسئولان فدراسیون و کادر فنی تیم ملی و مربیان سازنده‌ام موفق به کسب مدال برنز شدم. این مدال حاصل یک کار تیمی بود. دعای مردم و خانواده‌ام در این مسیر پشت و پناهم بود و در نهایت همه این مسائل یک مدال برنز به دست آمد که بوکس ایران پس از دو دوره ناکامی در بازی‌های آسیایی طلسم شکنی کرد و یک مدال باارزش را کسب کردم.فارس: امسال سال خوبی برای بوکس ایران بود، علی حبیبی نژاد در جام جهانی چین پس از ۳۰ سال موفق به کسب مدال برنز شد و شما هم پس از دو دوره ناکامی بوکس در بازی‌های آسیایی موفق به کسب مدال برنز شدید، حالا نگاه‌ها به المپیک آمریکا است.واقعاً سال خوبی برای بوکس است، به‌هرحال اینکه یک‌رشته پس از ۳۰ سال در مسابقاتی با آن سطح در جام جهانی مدال کسب می‌کند و طلسم شکنی می‌کند این نشان می‌دهد بوکس در حال حرکت به روبه‌جلو است. حتی ما در ناگویا تیم خوبی داشتیم، دو دوره بود که بوکس ایران در سبد مدال‌آوری کاروان ورزش ایران جایگاهی نداشت، اما این بار به لطف خدا با برنزی که کسب کردم علی‌رغم طلسم شکنی در بازی‌های آسیایی موفق شدیم در سبد مدال‌آوری کاروان ورزش ایران در بازی‌های آسیایی باشیم. بازی‌های آسیایی برای من تمام شده و حالا به کسب مدال خوش‌رنگ در المپیک فکر می‌کنم.
فارس: مدال گرفتن در بازی‌های آسیایی خیلی سخت بود،چون سال‌ها بوکس ایران دور از سکوی قهرمانی بود، فشارها روی شما هم زیاد بود.من سه سال بود که فقط به سکوی بازی‌های آسیایی فکر می‌کردم. همیشه در تمام شرایط به بالارفتن از سکوی بازی‌های آسیایی فکر می‌کردم و در نهایت علی‌رغم تمام فشارهایی که بود موفق شدم مدال برنز کسب کنم. حریفان سرسخت و مصدومیت؛ مسیر را برای رسیدن به مدال خوش‌رنگ سخت کرده بود اما همیشه خواستن توانستن است. خدا رو شکر می‌کنم که برای مردم کشورم و جامعه بوکس مدال گرفتم امیدوارم این مدال‌ها تکرار شود و در اوزان مختلف ما شاهد مدال‌آوری در بازی‌های آسیایی و میادین بزرگ‌تر باشیم.فارس: بوکس برای رسیدن به مدال در رویدادهای مهم به چه فاکتورهایی نیاز دارد.با طلسم شکنی در جام جهانی چین و بازی‌های آسیایی ناگویا بوکس نشان داد که مثل قطاری است که از ریل خارج شده بود و حالا با یک برنامه‌ریزی دقیق به روی ریل بازگشته است. شاید در طول مسیر قطار؛ بوکس با سنگ‌اندازی روبرو باشد، اما مسیر خودش را پیدا کرده است. ما بوکسورها از شرایط مالی خوبی برخوردار نیستیم. اگر مسئولان ورزش از نظر مالی ما را حمایت کنند، دیگر دغدغه زندگی و آینده را نداریم و تمام ذهنمان روی تمریناتمان متمرکز می‌شود. کشورهای خوب دنیا چیزی بیشتر از ما ندارند، ما فقط یک مقدار نیاز داریم از نظر مالی حمایت شویم. با برنامه‌ریزی و تمرین منظم و اردوهای مشترک بوکس توانایی کسب مدال در المپیک را دارد.فارس: اگر این حمایت‌ها انجام شود،بوکس توانایی کسب مدال در المپیک را دارد؟
طلسم شکنی در جام جهانی و بازی‌های آسیایی می‌تواند در نهایت رؤیای کسب مدال در المپیک را به واقعیت تبدیل کند. به نظرم طلسم شکنی واقعی در المپیک لس‌آنجلس رقم خواهد خورد، من خیلی به کسب مدال در المپیک خوش‌بین هستم.واقعیت امر این است، بهترین بوکسورهای دنیا همه برای قاره آسیا هستند، وقتی من در ناگویا موفق شدم نماینده چین را که نفر سوم رنکینگ جهانی است را شکست دهم، در واقع کار بزرگی کرده‌ام و همین نفرات قرار است در المپیک حضور داشته باشند، پس در نتیجه با برنامه‌ریزی و آنالیز حریفانمان در این دو سال باقی‌مانده به المپیک می‌توانیم طلسم شکنی واقعی را در آمریکا رقم بزنیم.فارس: با کسب مدال برنز در ناگویا یک قدم به رینگ المپیک نزدیک تر شدید.بله با کسب مدال برنز موفق شدم ۳۰ تا ۴۰ درصد مسیر کسب سهمیه المپیک را طی کنم. حالا تمام فکر و ذکرم کسب مدال مسابقات جهانی قزاقستان است تا بتوانم مسیر رسیدن به المپیک را هموارتر کنم. می‌خواهم مدال برنز ناگویا را به مدال خوش‌رنگ در المپیک تبدیل کنم. این تازه اول مسیرم است و به سکوی المپیک فکر می‌کنم، این مدال هم خیلی دور از دسترس نیست.فارس: پس به حریفان در رینگ المپیک از همین حالا خط و نشان کشیده اید.هیچ‌چیزی دور از دسترس نیست و برای من هیچ غیرممکنی وجود ندارد. من خیلی جسور هستم و همه این موضوع را تأیید می‌کنند، بهتر است این طور بگویم، می‌خواهم با پرو بازی مدال المپیک را دور گردنم بیندازم. می‌دانم یک روز با پرچم ایران و مدال خوش‌رنگ المپیک روی سکو خواهم رفت. اصلاً سکوی المپیک در لس‌آنجلس برای من است. از حالا به خوش رنگین‌ترین مدال المپیک و به ایستادن روی بالاترین سکوی المپیک یعنی بام المپیک فکر می‌کنم و به کمتر از این هم قانع نیستیم.
فارس: صحبت پایانی شما را می‌شنویم...از همه آن‌هایی که در طول این مسیر به من کمک کردند تا مدال بگیریم، تشکر می‌کنم. مردم همیشه با دعای خیر ما را حمایت کردند و از آن‌ها هم تشکر می‌کنم. دکتر دریانی از آسیب‌دیدگی من پیش از اعزام مطلع بود، اما فقط تلاش کرد تا این مشکل باعث نشود که من ناگویا را از دست بدهم تشکر می‌کنم. از رئیس فدراسیون و کادر فنی تیم ملی برای تمام حمایت‌ها تشکر می‌کنم و در نهایت این مدالم را به کل مردم ایران تقدیم می‌کنم.#بوکس#امیر_اسماعیلیبمنظور دسترسی پایدار به اخبار و مطالب ما، آخرین نسخه اپلیکیشن خبرگزاری فارس را می‌توانید از اینجا و در فروشگاه‌های «کافه بازار» و «مایکت» دانلود و نصب کنید. ۱۴:۱۸ - ۲۵ مهر ۱۴۰۵
مشاهدهٔ خبر در منبع