فارس من| پیادهرو را از پای مردم نگیرید
اشغال پیادهروها توسط کارگاههای ساختمانی، مسیر عبور شهروندان را باریک، ناهموار و ناایمن کرده و مردم را برای عبور به خیابان و محدوده خطر میکشاند.
گروه اجتماعی خبرگزاری فارس؛ پویشی با عنوان «پیادهروها را به مردم بازگردانید؛ ایمنی شهروندان را تضمین کنید» در بخش «فارس من» خبرگزاری فارس ثبت شده است. این پویش از شهرداری میخواهد با اشغال پیادهروها توسط کارگاههای ساختمانی برخورد جدیتری داشته باشد و برای عبور ایمن شهروندان، مسیر جایگزین استاندارد ایجاد کند.در متن این پویش آمده است که گسترش ساختوساز در شهر باعث شده بخشی از پیادهروها به محل استقرار کارگاههای ساختمانی تبدیل شوند. در برخی پروژهها، مسیر عبور عابران بهطور کامل بسته شده و در برخی دیگر، فضای باقیمانده آنقدر باریک، ناهموار یا ناایمن است که شهروندان برای عبور ناچار میشوند وارد خیابان شوند.این وضعیت فقط محدود به خیابانهای پرتردد نیست و در محلههای مختلف نیز دیده میشود؛ مسئلهای که برای کودکان، سالمندان، افراد دارای معلولیت، کاربران ویلچر و والدینی که همراه کالسکه تردد میکنند، خطر بیشتری ایجاد میکند.مطالبه اصلی این پویش آن است که اگر یک پروژه ساختمانی ناچار به اشغال پیادهرو است، پیش از آن مسیر جایگزین ایمن، هموار، پیوسته و قابل دسترس ایجاد شود و عرض مفید این مسیر نیز در تمام طول عبور حفظ شود.در بخش دیگری از این پویش تأکید شده است که نصب گونی یا پوششهای ظاهری در اطراف ساختمان بهتنهایی نمیتواند ایمنی عابران را تضمین کند. از نگاه مطالبهکنندگان، کارگاهها باید متناسب با میزان خطر به حصارهای مقاوم، توریهای ایمنی و تجهیزات لازم برای جلوگیری از سقوط مصالح و ابزار مجهز شوند و وضعیت این تجهیزات نیز در طول اجرای پروژه کنترل شود. روشنایی و علامتگذاری مسیرهای موقت در ساعات تاریکی، بازرسیهای دورهای و سرزده شهرداری و توقف پروژههای پرخطر تا زمان رفع نقص، از دیگر مطالبات مطرحشده در این پویش است. ایجاد سازوکاری برای گزارش آسان پروژههای ساختمانی ناایمن و امکان پیگیری نتیجه گزارش نیز بخش دیگری از این مطالبه عمومی است.اما نکته قابل توجه این است که ایمنی عابران در مجاورت کارگاههای ساختمانی صرفاً یک مطالبه شهروندی نیست و در مقررات ساختمانی کشور نیز برای آن ضوابط مشخصی وجود دارد.بر اساس مبحث دوازدهم مقررات ملی ساختمان، ایمنی عمومی کارگاه فقط به کارگران محدود نمیشود و افرادی را که در مجاورت یا نزدیکی کارگاه عبور و مرور، فعالیت یا زندگی میکنند نیز دربرمیگیرد. همین مقررات تصریح میکند که برای مسدود یا محدود کردن پیادهروها و معابر عمومی بهمنظور انجام عملیات ساختمانی یا انبار مصالح، باید مجوزهای لازم دریافت شود و اقدامات حفاظتی متناسب با خطر انجام گیرد.حتی برای شرایطی که عملیات ساختمانی، عبور عابران یا خودروها را با خطر مواجه میکند، استفاده از علائم هشداردهنده، چراغهای چشمکزن، کنترل مسیر و سازههای حفاظتی پیشبینی شده است. مقررات همچنین بر تأمین روشنایی کافی و حفاظت از فضاهای عمومی تأکید دارد.آییننامه حفاظتی کارگاههای ساختمانی نیز نصب نردههای متحرک، تجهیزات کنترل مسیر و تابلوها و علائم هشداردهنده قابل مشاهده در شب و روز را برای شرایطی که مصالح یا تجهیزات در معابر عمومی قرار میگیرند، مورد توجه قرار داده است. برای جلوگیری از سقوط مصالح نیز استفاده از سرپوشهای حفاظتی با استحکام کافی پیشبینی شده است.
در مقررات جدیدتر نیز مسئولیت ایمنی صرفاً به داخل کارگاه محدود نشده و ایمنی عابران، ساکنان و شاغلان مجاور کارگاه نیز جزو موضوعات مورد توجه قرار گرفته است.بنابراین مسئله اصلی فقط «اشغال پیادهرو» نیست؛ بلکه نحوه مدیریت این اشغال است. وقتی مسیر اصلی عابر حذف میشود، انتقال مردم به سوارهرو بدون ایجاد یک مسیر جایگزین ایمن، عملاً بخشی از خطر کارگاه را از داخل پروژه به فضای عمومی شهر منتقل میکند.کارشناسان حوزه ایمنی ساختمان نیز بر همین موضوع تأکید دارند که مصالح، تجهیزات و سازههای کارگاهی نباید برای عابران خطر ایجاد کنند و در صورت قرار گرفتن تجهیزات در معبر، باید تمهیدات لازم برای جلوگیری از لغزش، ریزش یا برخورد با عابران پیشبینی شود. در مقررات، حتی وضعیت شبانه معبر نیز مورد توجه قرار گرفته و استفاده از علائم و چراغهای هشداردهنده برای دیدهشدن محدوده خطر ضروری دانسته شده است.
از این منظر، گونیکشیدن دور یک ساختمان یا قراردادن چند مانع موقت را نمیتوان معادل ایمنسازی دانست. ایمنی زمانی معنا پیدا میکند که عابر بداند از کجا باید عبور کند، مسیر او پیوسته و قابل استفاده باشد، خطر سقوط مصالح یا برخورد با تجهیزات وجود نداشته باشد و این مسیر در شب نیز بهوضوح دیده شود.#ایران #شهرداری_تهران #امنیت ۱۰:۳۹ - ۱۸ شهریور ۱۴۰۵
مشاهدهٔ خبر در منبع