هری کین؛ از پسری که جدی گرفته نمی‌شد تا صاحب توپ طلای ۲۰۲۶
باشگاه خبرنگاران جوان؛ایلیا محمدی- هری ادوارد کین، متولد ۲۸ ژوئیه ۱۹۹۳ در انگلستان، امروز یکی از نام‌های بزرگ فوتبال جهان است؛ مهاجمی که سال‌ها گل زد، رکورد شکست، جام‌های فردی گرفت و سرانجام در سال ۲۰۲۶، به بزرگ‌ترین افتخار فردی فوتبال رسید؛ توپ طلا، اما برای رسیدن به این نقطه، مسیر او اصلاً هموار نبود.
داستان کین از زمین‌های فوتبال محلی شروع شد. او مدتی در آکادمی آرسنال حضور داشت، اما خیلی زود از این مجموعه کنار گذاشته شد. بعد از آن، بار دیگر به فوتبال محلی برگشت و برای رسیدن به رؤیایش تلاش کرد،در نهایت، تاتنهام هاتسپر فرصتی در اختیارش گذاشت؛ باشگاهی که قرار بود سال‌ها بعد، نام هری کین با تاریخ آن گره بخورد.
با این حال، در آکادمی تاتنهام هم همه‌چیز از همان ابتدا عالی پیش نرفت. کین از نظر فیزیکی و سرعت، شرایطی متفاوت با بعضی هم‌سن‌وسال‌هایش داشت. شاید آن روز‌ها کمتر کسی تصور می‌کرد این نوجوان، روزی به یکی از بهترین گلزنان فوتبال اروپا تبدیل شود،اما کین یک ویژگی مهم داشت؛ او حاضر نبود به همان چیزی که بود، راضی بماند.
برای رسیدن به ترکیب اصلی تاتنهام، کین راهی طولانی را پشت سر گذاشت. او در دوران جوانی به تیم‌هایی مثل لیتون اورینت، میلوال، نوریچ سیتی و لسترسیتی رفت؛ تجربه‌هایی که هرکدام بخشی از مسیر رشد او بودند در این میان، مصدومیت هم به سراغش آمد و فرصت بازی در نوریچ را از او گرفت. اما کین دوباره برگشت؛ نه با سر و صدای زیاد، بلکه با همان چیزی که بعد‌ها به امضای دوران حرفه‌ای‌اش تبدیل شد: گلزنی،او در تاتنهام ابتدا یک مهاجم معمولی در میان گزینه‌های تیم به نظر می‌رسید؛ بازیکنی که باید برای به دست آوردن فرصت، بیشتر از دیگران تلاش می‌کرد.
اما با گذشت زمان و زیر نظر مائوریسیو پوچتینو، ورق برگشت. کین به ترکیب اصلی رسید و خیلی زود نشان داد که فقط یک مهاجم نوک نیست؛ او می‌توانست با هر دو پا شوت بزند، از موقعیت‌های کوچک گل بسازد و در لحظات حساس، مسئولیت تیمش را به دوش بکشد.
فصل ۲۰۱۴-۲۰۱۵، آغاز جدی درخشش هری کین بود. او گل‌های مهمی به ثمر رساند، در دربی‌ها خودش را نشان داد و خیلی زود به یکی از چهره‌های محبوب هواداران تاتنهام تبدیل شد،در ادامه، سه بار عنوان آقای گلی لیگ برتر انگلیس را به دست آورد؛ در فصل‌های ۲۰۱۵-۲۰۱۶، ۲۰۱۶-۲۰۱۷ و ۲۰۲۰-۲۰۲۱، سال ۲۰۱۷ هم یکی از درخشان‌ترین سال‌های دوران حرفه‌ای او بود. کین در مجموع رقابت‌های باشگاهی و ملی، ۵۶ گل به ثمر رساند و بالاتر از نام‌هایی، چون لیونل مسی و کریستیانو رونالدو، به بهترین گلزن سال در آمار‌های ثبت‌شده آن دوره تبدیل شد، او دیگر آن نوجوانی نبود که باید برای اثبات توانایی‌هایش تلاش می‌کرد. هری کین به ستاره‌ای بزرگ تبدیل شده بود؛ ستاره‌ای که تاتنهام برای گلزنی به او تکیه می‌کرد.
با این حال، یک سؤال همچنان باقی بود: آیا این همه گل، روزی به جام هم تبدیل می‌شد؟
در تیم ملی انگلیس هم کین مسیر خودش را ساخت. او در سال ۲۰۱۵ نخستین بار به تیم ملی دعوت شد و دو سال بعد، بازوبند کاپیتانی را به بازو بست، اوج درخشش او در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه رقم خورد؛ جایی که با شش گل، کفش طلای جام جهانی را به دست آورد و نامش را در میان بهترین مهاجمان جهان تثبیت کرد، اما فوتبال همیشه به اندازه آمار‌های فردی مهربان نیست.
انگلیس با کین به فینال یورو ۲۰۲۰ رسید، اما قهرمان نشد. سه سال بعد، امید‌ها بار دیگر زنده شدند؛ این بار در یورو ۲۰۲۴. انگلیس دوباره به فینال رسید، اما باز هم جام از دست رفت، برای کاپیتانی که گل می‌زد، رکورد می‌شکست و مسئولیت تیمش را بر عهده داشت، این ناکامی‌ها آسان نبود. او موفقیت فردی را تجربه کرده بود، اما هنوز جای یک افتخار بزرگ در کارنامه‌اش خالی بود.
تابستان ۲۰۲۳، نقطه عطف دیگری در زندگی حرفه‌ای کین بود. او پس از سال‌ها حضور در تاتنهام، تصمیم گرفت راهی بایرن مونیخ شود؛ انتقالی بزرگ که قرار بود فصل تازه‌ای از دوران فوتبالش را آغاز کند،بایرن برای جذب او سرمایه‌گذاری سنگینی انجام داد. انتظار‌ها روشن بود: گل‌های بیشتر، قهرمانی‌های بزرگ و پایان دادن به طلسمی که مدت‌ها همراه کین بود.
او خیلی زود با پیراهن بایرن گلزنی را آغاز کرد،در نخستین فصل حضورش در بوندس‌لیگا، ۳۶ گل زد و کفش طلای اروپا را به دست آورد؛ اما بایرن برخلاف انتظار، فصل را بدون قهرمانی در رقابت‌های اصلی به پایان رساند دوباره همان داستان تکرار شده بود؛ هری کین می‌درخشید، اما جامی در کار نبود.
فصل بعد هم چالش‌ها ادامه داشت. بایرن از جام حذفی آلمان و لیگ قهرمانان کنار رفت و فشار‌ها روی تیم و بازیکنانش بیشتر شد. اما کین به کار خودش ادامه داد؛ گل زد، رکورد ساخت و از تلاش دست نکشید،سرانجام در فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۵، بایرن مونیخ قهرمان بوندس‌لیگا شد. کین هم برای دومین فصل پیاپی آقای گل این رقابت‌ها شد و عنوان بهترین بازیکن فصل را به دست آورد،در ۳۱ سالگی، او بالاخره نخستین جام مهم دوران حرفه‌ای باشگاهی‌اش را جشن گرفت.
شاید آن قهرمانی فقط یک جام دیگر در ویترین بایرن بود؛ اما برای هری کین معنای متفاوتی داشت. سال‌ها گل زده بود، بار‌ها در آستانه افتخار قرار گرفته بود و بار‌ها با حسرت از زمین بیرون آمده بود. حالا سرانجام می‌توانست بگوید تلاش‌هایش، فقط به رکورد‌های شخصی ختم نشده‌اند،اما او به همان‌جا بسنده نکرد. در فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۶، کین بار دیگر درخشید؛ برای سومین فصل متوالی آقای گل بوندس‌لیگا شد و دومین کفش طلای اروپا را به دست آورد. در جام حذفی آلمان نیز نقش مهمی در قهرمانی بایرن داشت و در فینال مقابل اشتوتگارت، هر سه گل تیمش را به ثمر رساند؛ هت‌تریکی که به یکی از لحظات مهم کارنامه او تبدیل شد.
کین فصل را با ۶۱ گل در ۵۱ بازی رسمی به پایان رساند؛ آماری که نشان می‌داد او فقط مهاجمی برای تمام کردن موقعیت‌ها نیست، بلکه بازیکنی است که می‌تواند در مهم‌ترین لحظات، نتیجه را تغییر دهد، در طول این سال‌ها، هری کین از یک استعداد جوان به یکی از مهم‌ترین مهاجمان نسل خود تبدیل شد. او با تاتنهام به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید، با انگلیس در فینال جام ملت‌های اروپا بازی کرد، کفش طلای جام جهانی را برد و در بایرن مونیخ بالاخره طعم قهرمانی را چشید او در تمام این مسیر، فقط برای گل زدن رقابت نکرد؛ برای رسیدن به جایگاهی جنگید که سال‌ها دور از دسترس به نظر می‌رسید؛ و حالا، در سال ۲۰۲۶، نام هری کین در بالاترین نقطه فوتبال فردی قرار گرفته است؛ برنده توپ طلا.
توپ طلای ۲۰۲۶، در این روایت، فقط جایزه بهترین بازیکن یک سال نیست؛ پایان مسیری است که از زمین‌های محلی آغاز شد، از کنار گذاشته شدن و قرضی رفتن گذشت، با گل‌های تاتنهام و حسرت فینال‌ها ادامه پیدا کرد و در نهایت به شب درخشش او در فوتبال جهان رسید.
هری کین شاید خیلی دیرتر از بعضی ستاره‌ها به جام رسید؛ اما هیچ‌وقت از گلزنی، تلاش و دوباره برخاستن دست نکشیدTاز پسری که زمانی برای اثبات خودش فرصت می‌خواست، تا کاپیتان انگلیس، رکورددار گلزنی، ستاره بایرن مونیخ و برنده توپ طلای ۲۰۲۶؛ داستان هری کین، داستان صبر، استمرار و رسیدن است.
چون گاهی مهم‌ترین بخش یک قهرمانی، فقط لحظه‌ای نیست که جام را بالا می‌بری؛ تمام سال‌هایی است که برای رسیدن به آن، تسلیم نمی‌شوی.
کارنامه جام‌ها و افتخارات هری کین
افتخارات تیمی
• بوندس‌لیگا: قهرمان فصل‌های ۲۰۲۴-۲۰۲۵ و ۲۰۲۵-۲۰۲۶ با بایرن مونیخ
• جام حذفی آلمان: قهرمان فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۶ با بایرن مونیخ
• سوپر جام آلمان: قهرمان سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ با بایرن مونیخ
• لیگ قهرمانان اروپا: نایب‌قهرمان فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۹ با تاتنهام
• لیگ برتر انگلیس: نایب‌قهرمان فصل ۲۰۱۶-۲۰۱۷ با تاتنهام
• یورو: نایب‌قهرمان سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴ با انگلیس
• جام جهانی: مقام سوم سال ۲۰۲۶ با انگلیس
مهم‌ترین افتخارات فردی
• توپ طلای فوتبال جهان: ۲۰۲۶
• کفش طلای اروپا: فصل‌های ۲۰۲۳-۲۰۲۴ و ۲۰۲۵-۲۰۲۶
• کفش طلای جام جهانی: ۲۰۱۸
• کفش طلای لیگ برتر انگلیس: فصل‌های ۲۰۱۵-۲۰۱۶، ۲۰۱۶-۲۰۱۷ و ۲۰۲۰-۲۰۲۱
• آقای گل بوندس‌لیگا: فصل‌های ۲۰۲۳-۲۰۲۴، ۲۰۲۴-۲۰۲۵ و ۲۰۲۵-۲۰۲۶
• بهترین گلزن لیگ قهرمانان اروپا: فصل ۲۰۲۳-۲۰۲۴، به‌صورت مشترک
• بهترین گلزن یورو: سال ۲۰۲۴، به‌صورت مشترک
• بهترین گلزن جام حذفی آلمان: فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۶
• بهترین بازیکن فصل بوندس‌لیگا: فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۵
• جایزه گرد مولر: سال ۲۰۲۴، به‌صورت مشترک
• بهترین بازیکن جوان لیگ برتر انگلیس: فصل ۲۰۱۴-۲۰۱۵
• بهترین بازیکن سال انگلیس: سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸
• بهترین بازیکن سال تاتنهام: فصل‌های ۲۰۱۴-۲۰۱۵، ۲۰۲۰-۲۰۲۱ و ۲۰۲۲-۲۰۲۳
• بهترین بازیکن ماه لیگ برتر: هفت مرتبه
• بهترین بازیکن ماه بوندس‌لیگا: چندین مرتبه در فصل‌های مختلف
• حضور در تیم منتخب فصل لیگ برتر، بوندس‌لیگا و لیگ قهرمانان اروپا در چندین فصل
• بهترین بازیکن سال از نگاه هواداران و جوایز فوتبال لندن در سال‌های مختلف
مشاهدهٔ خبر در منبع