پرسپولیس در دربی قربانی ضعف قدیمی شد

پرسپولیس در حالی دربی ۱۰۷ را با تساوی مقابل استقلال به پایان رساند که با وجود نمایش جذاب دو تیم، عقب‌نشینی سرخپوشان پس از گل و ناتوانی در کنترل جریان بازی، یکی از مهم‌ترین نقاط ضعف این تیم بود.

به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری فارس، پرسپولیس در حالی دربی ۱۰۷ پایتخت را با تساوی یک _ یک مقابل استقلال به پایان رساند که برخلاف بسیاری از شهرآوردهای اخیر، شاهد یک بازی جذاب، تماشایی و هجومی از سوی هر دو تیم بودیم؛ دیداری که موقعیت‌های متعددی روی دروازه‌ها ایجاد شد و در نهایت سهم هر تیم یک گل بود.پرسپولیس در ابتدای مسابقه نمایش قابل قبولی داشت و در مقاطعی توانست استقلال را تحت فشار قرار دهد. این تیم در نیمه دوم نیز با رسیدن به گل توسط محمدمهدی محبی، شرایط مناسبی برای مدیریت بازی و حفظ برتری خود پیدا کرد اما اتفاقی که بیش از هر چیز در عملکرد سرخپوشان به چشم آمد، عقب‌نشینی سریع این تیم پس از گل بود.پرسپولیس به جای اینکه با حفظ توپ و گردش مناسب آن، ریتم مسابقه را در اختیار بگیرد و استقلال را از جریان بازی خارج کند، خیلی زود عقب نشست و اجازه داد حریف برای رسیدن به گل فشار بیاورد. همین مسئله در نهایت باعث شد استقلال بتواند گل تساوی را به ثمر برساند.در این میان، خلأ یک هافبک تأثیرگذار که بتواند در چنین دقایقی نبض بازی را در اختیار بگیرد، کاملاً محسوس بود. پرسپولیس پس از پیش افتادن در نتیجه، به بازیکنی نیاز داشت که با حفظ توپ، پاس‌های مطمئن و تغییر سرعت بازی، جریان مسابقه را به سود تیمش مدیریت کند؛ بازیکنی که بتواند چند دقیقه بازی را از فشار استقلال خارج کرده و اجازه ندهد حریف به راحتی به دروازه نزدیک شود.

این موضوع شاید یکی از مهم‌ترین نکات فنی دربی ۱۰۷ برای پرسپولیس باشد؛ تیمی که توانست در یک بازی جذاب به گل برسد اما در حفظ برتری خود و کنترل مسابقه موفق عمل نکرد. تساوی در نهایت نتیجه‌ای بود که نشان داد پرسپولیس برای تبدیل برتری‌های مقطعی خود به پیروزی، علاوه بر توان هجومی، به یک هافبک مسلط و بازی‌گردان برای کنترل ریتم مسابقه نیز نیاز دارد.در واقع، مشکل اصلی پرسپولیس در دقایق پس از گل نه کمبود موقعیت، بلکه از دست دادن کنترل میانه میدان بود؛ موضوعی که در بازی‌های بزرگ می‌تواند بهای سنگینی برای یک تیم مدعی داشته باشد.#پرسپولیس #دربی #استقلال ۲۲:۳۶ - ۱۱ شهریور ۱۴۰۵