چرا زمین می‌خوریم خانم کیانی؟

بازی‌های آسیایی ناگویا تمام شد؛ اما در هیاهوی استقبال از مدال‌آوران، کمتر کسی به یاد ورزشکارانی است که با شکست برگشتند.

گروه ورزشی فارس؛ آلفرد، پیشکار بروس وین در فیلم Batman Begins وقتی بروس به زمین می‌افتد بالا سرش می‌رود و از او می‌پرسد: «چرا سقوط می‌کنیم؟» بعد از اندکی مکث می‌گوید: «برای این که یاد بگیریم خودمون رو بالا بکشیم».ایران در شرایطی دشوار و در سایه جنگ و تنش‌های منطقه‌ای، ۱۹ طلا گرفت و در رده ششم بازی‌های آسیایی ایستاد. حالا که مسابقات تمام شده، تمرکز به روی مدال‌آوران و قهرمانان است. مردان و زنانی که در روزهای دشوار ایران برای ثانیه‌ای هم شده دل‌ها را شاد کردند و پرچم ایران را در ژاپن بالا بردند. از آن‌هاست که در فرودگاه استقبال ویژه می‌شود و گل بر گردنشان می‌اندازند. آن‌هایند که دوربین‌ها رویشان زوم می‌کنند و عکس‌هایی خندان و شاد می‌گیرند.

این روزها اما کمتر کسی به یاد شکست‌خوردگان و ناکامان ناگویا است. تاریخ را فاتحان می‌نویسند، اما شکست‌ها را انسان‌ها زندگی می‌کنند. حالا هم کسی وقت سراغ‌گرفتن از شکست‌خوردگان را ندارد.ناهید کیانی، دارنده نقره المپیک و طلای جهان امید اول طلای تکواندو در وزن -۵۷ کیلوگرم بود اما او در دور اول به رقیبی از چین‌تایپه باخت. ویدئویی از او پس از شکست از سالن مسابقات به ایران مخابره شد که او را گریان و در حال نزار نشان می‌داد.

غلامرضا فرخی در دور نخست وزن ۸۷ کیلوگرم کشتی فرنگی سرنوشتی مشابه پیدا کرد. کشتی‌گیری که پارسال در عرض دو ماه در مسابقات کشورهای اسلامی، امیدهای جهان و بزرگسالان دنیا سه طلا گرفته و مدت‌ها نباخته بود، به حریفش مسابقه را واگذار کرد و کنار رفت. او هم بهت‌زده به دیواری تکیه داده بود.

قهرمانان همیشه نمی‌برند. آن‌ها بارهاوبارها در طول دوران حرفه‌ای‌شان باخته‌اند تا یک جا برده‌اند. سال‌ها، ‌ماه‌ها و هفته‌ها تمرین و عرق ریخته‌اند که برای ۵ دقیقه مسابقه آماده شوند. بیننده اما اغلب ورزشکاران را فارغ از سختی و مشقت‌هایشان، در همان بازه کوتاه داوری می‌کند. شکست‌ها اما چیزی از ارزش کیانی و فرخی و امثال آن‌ها به‌عنوان ورزشکاران ایران کم نمی‌کند. ققنوس هم از زیر خاکستر زاده می‌شود. چرا زمین می‌خوریم خانم کیانی؟ برای‌آنکه یاد بگیریم دوباره بایستیم.