روایت همکاری اولیای دبستان آیتالله مدرس اسفهای ورزنه برای بازسازی این آموزشگاه در ۲۰ روز مانده به مهر
به گزارش مرکز اطلاعرسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش، مدرسه نه فقط جایی برای تحصیل و آموزش بلکه خانهی پیوند محبت، عشق، ایثار و همدلی اقشار مختلف جامعه است تا با گرفتن دستان یکدیگر به خاطر کودکان آیندهساز این سرزمین محالهای زیادی را ممکن سازند.
دبستان آیتالله مدرس اسفهای ورزنه یکی از همین جلوههای فداکاری است که در ۲۰ روز ناممکنی را ممکن کرد؛ خانم زهرا قطبی، مدیر این دبستان در این باره میگوید: مدرسه ما به خاطر قدیمی بودن نیاز به تغییرات و تعمیرات اساسی داشت. پنجرههای آن باید تعویض میشد و زیباسازی و شادابسازی آن را نیز باید انجام میدادیم. از تابستان ۱۴۰۵ بحث تعویض پنجرهها مطرح گردید اما به دلیل نوسانات بازار و افزایش بسیار زیاد قیمتها نتوانستیم این کار را انجام دهیم.
وی ادامه میدهد: در حالی که فکر میکردیم دیگر امکان بازسازی مدرسه را در تابستان امسال نخواهیم داشت، از ابتدای شهریورماه طی جلساتی که با انجمن اولیا و مربیان همیشه همراه مدرسه داشتیم، تصمیم گرفتیم آستینها را بالا بزنیم و کار بازسازی را شروع کنیم، تا بعدا اعتبارات لازم جهت پرداخت هزینهها را با کمک خیران و اولیا فراهم نماییم.
خانم قطبی اضافه میکند: دقیقا ۲۰ روز تا اول مهر فاصله داشتیم. کار را از دیوارهای رنگ و رورفته مدرسه شروع کردیم. ابتدا دیوارها را سوزاندیم، سپس تراشیدیم و مجددا دیوارها گچکاری و سفیدکاری شدند. این بخش عمدهترین کار پروژه مهر ما را شکل داد. در تمام این فرایند، انجمن اولیا و مربیان و والدین دانشآموزان و خانوادهام همراه و در کنارمان بودند. جمعآوری نخالهها، حضور در مدرسه در کنار بنا برای فرایند گچکاری، تهیه و آوردن مصالح و... کارهای زیادی بود که اگر میخواستم به تنهایی انجام دهم هرگز ممکن نبود.
مدیر دبستان اسفهای ورزنه درباره شرایط آن زمان تشریح میکند: هر روز همزمان با انجام کارهای اداری، ثبت نامها، توزیع کتب و پاسخگویی به والدین در نزدیکی اول مهر در گوشه دیگر مدرسه کارهای بازسازی انجام میشد. این بود که هر روز با لباس و چادر خاکی مدرسه را ترک میکردیم اما تصور اینکه اول مهر بچهها از دیدن مدرسه نونوار لبخند به لب میآورند خستگی را از تنمان بیرون میکرد.
وی افزود: یادم است در همان زمانی که مدرسه در حال بازسازی بود، داخل دفتر کوچکمان صندلی گذاشتم و اولیا را پایه به پایه به مدرسه دعوت کرده با ایشان داخل دفتر جلسه گذاشتم؛ شرایط مدرسه و اینکه ما و انجمن با دست خالی برای بچهها این کار را شروع کردیم توضیح میدادم. من از اولیا خواستم هم خودشان امسال مشارکت بیشتری در مدرسه داشته باشند و هم خیران را به مدرسه معرفی کنند. اولیا نیز وقتی میدیدند کار بازسازی در حال انجام است واقعا پای کار نهضت توسعه عدالت آموزشی آمدند و با کمک ایشان و خیران بخش عمدهای از بدهیهای مدرسه تامین شد.
خانم قطبی تاکید میکند: نه تنها دیوارهای مدرسه جانی دوباره گرفت بلکه با کمک اولیا کارهای دیگری نیز در مدرسه انجام شد؛ سیستم برقکشی به کمک یکی از اولیا تعویض گردید، یکی از والدین کار نقاشی دیوارهای حیاط مدرسه را بر عهده گرفت، یکی دیگر از پدران کار نصب ایزوگام بر بام مدرسه را انجام داد، پنجرههای شکسته مدرسه تعویض شد و تختهسیاه در کلاسهایی که به جای تختهسیاه بخشی از دیوارشان رنگ شده بود نصب گردید. تعبیه جعبه تقسیم برق، تعویض کولر، اضافه شدن دو چشم دوربین و زیباسازی فضای مدرسه از دیگر اقداماتی بود که در این ۲۰ روز انجام شد.
مدیر دبستان آیتالله مدرس اسفهای ورزنه درباره حال و هوای اول مهر میگوید: در پایان شهریور هنوز مدرسه آماده نبود و ما جشن شکوفهها را در کانون شهید مطهری ورزنه برگزار کردیم. به خوبی به یاد دارم که ساعت ۱۴ روز جمعه سفیدکاری مدرسه تمام و کار ما تازه شروع شد. مادران و پدران عزیز و خانوادهام به کمک ما آمدند و از بعد از ظهر جمعه تا پاسی از شب همه ما مشغول شستوشو و تمیز کردن مدرسه بودیم تا مدرسه برای حضور دانشآموزان آماده شود. صبح روز شنبه که بچهها در حیاط مدرسه صف بستند و بوی تازگی و طراوت را در کل مدرسه حس میکردند بهترین روز برای همه ما بود.
مشاهدهٔ خبر در منبع