وضعیت نگرانکننده «حمایت» از تیم امید/ انتظار «نتیجه» نداشته باشید!
به گزارش خبرنگار مهر، فوتبال به عنوان چشم و چراغ ورزشها در صنعت رسانههای ورزشی دنیا به خصوص آسیا قرار است در ناگویا یکی از مهمترین شانسهای کشور برای کسب مدال باشد؛ اما آنچه در آستانه این رقابتها رخ داده است، چندان با هدف مدالآوری همخوانی ندارد.
وزارت ورزش و جوانان از ماهها قبل بر حضور تیم امید در این رقابتها تأکید داشت و فدراسیون فوتبال نیز در همین مسیر، حدود چهار ماه مانده به آغاز بازیها، حسین عبدی را به عنوان سرمربی انتخاب کرد. عبدی در خرداد و تیرماه اردوهای مستمری برگزار کرد و تلاش داشت تیمی هماهنگ برای ناگویا بسازد اما در مردادماه به دلیل آغاز مسابقات باشگاهی، اردوی تیم امید متوقف شد؛ با این وعده که بازیکنان در روزهای پایانی و پیش از اعزام، در اختیار کادر فنی قرار بگیرند.
حالا اما فاصله میان وعده و واقعیت، بیشتر از همیشه به چشم میآید. برنامه هفتههای پنجم تا هفتم لیگ برتر به گونهای تنظیم شده که مسابقات تا دو روز مانده به آغاز رقابتهای آسیایی ادامه دارد. یعنی تیم امید در حساسترین مقطع آمادهسازی، حتی نمیداند چه زمانی و با چه تعداد بازیکن میتواند تمرینات نهایی خود را کامل کند.
ژاپن، کرهجنوبی و چین سالهاست برای حضور در چنین رقابتهایی با سازوکاری هماهنگ میان فدراسیون، لیگ و باشگاهها عمل میکنند. وقتی هدف، کسب مدال برای کشور است، همه اجزای فوتبال در یک مسیر قرار میگیرند و تیم ملی با حداکثر ظرفیت راهی مسابقات میشود.
قرار نیست فوتبال ایران هم دقیقاً همان نسخه را اجرا کند، اما میتوان از یک اصل ساده آنها الگوبرداری کرد: همافزایی برای تیم ملی.
باشگاهها دغدغههای خود را دارند و این موضوع قابل درک است، اما تیم ملی امید نیز قرار است نماینده فوتبال ایران در یک میدان بینالمللی باشد. اگر قرار است برای کسب مدال بجنگیم، باید از همین امروز همه ظرفیتها را کنار یکدیگر قرار دهیم، نه اینکه سرمربی تیم ملی چند روز مانده به اعزام همچنان منتظر مشخص شدن وضعیت بازیکنانش باشد.
این همان جایی است که نقش فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ اهمیت پیدا میکند. تعامل نباید صرفاً در جلسه و صورتجلسه باقی بماند؛ خروجی تعامل باید حضور بازیکنان در اردوی تیم ملی باشد.
تیمی که صبح هشتم شهریور نمیداند چند بازیکن قرار است به اردویش اضافه شوند، چطور باید برای یک رقابت بزرگ آسیایی و کسب مدال آماده شود؟
حسین عبدی چهار ماه برای ساختن این تیم تلاش کرده است. حالا انتظار زیادی نیست اگر از مجموعه فوتبال بخواهیم در روزهای پایانی، شرایطی فراهم شود که او تیم کاملش را در اختیار داشته باشد. ناگویا جای آزمون و خطا نیست. اگر فوتبال قرار است چشم و چراغ کاروان ایران باشد، باید با تمام ظرفیت وارد میدان شود.
تقصیری متوجه عبدی نیست؛
در شرایطی که رقبای آسیایی برای کسب مدال با تمام ظرفیت کنار تیم فوتبال خود ایستادهاند، هنوز مشخص نیست حسین عبدی تیمش را با چه نفراتی تحویل خواهد گرفت و چگونه راهی ناگویا خواهد شد.
مشاهدهٔ خبر در منبع