جای خالی شرکای تجاری در صنعت پولساز ایران
یک کارشناس گردشگری میگوید که برای تبدیل جاذبههای گردشگری ایران به مقصد و شناساندن این مقاصد در عرصه بینالمللی، باید شرکای تجاری و فرهنگی پیدا کنیم؛ موضوعی که تاکنون به شکل حرفهای مورد توجه قرار نگرفته است.
محمدفرزاد میرزایی قلعه، پژوهشگر حوزه گردشگری، در گفتوگو با فارس با اشاره به ضرورت توسعه همکاریهای تجاری و فرهنگی برای معرفی جاذبههای گردشگری ایران در سطح جهانی، گفت: برای تبدیل جاذبههای گردشگری به مقصد و شناساندن این مقاصد در عرصه بینالمللی، باید شرکای تجاری و فرهنگی پیدا کنیم؛ موضوعی که تاکنون به شکل حرفهای مورد توجه قرار نگرفته است.
وی افزود: با وجود امکانات و ظرفیتهای گسترده، در عرصههای مختلف نتوانستهایم از این ظرفیتها بهدرستی استفاده کنیم. یکی از دلایل این مسئله، مشارکت نداشتن جامعه نخبگانی در فرآیند توسعه گردشگری است؛ هرچند بخش خصوصی نیز در سالهای اخیر فعالیت بیشتری در این حوزه داشته است.این پژوهشگر حوزه گردشگری با اشاره به تغییر نگاه جامعه و دستگاههای حاکمیتی به توسعه گردشگری، اظهار کرد: حدود ۲۰ سال پیش، صحبت از توسعه گردشگری در بسیاری از محافل بهراحتی امکانپذیر نبود. حتی حضور گردشگران در روستاها با مخالفتهایی از سوی جوامع محلی مواجه میشد، اما امروز توسعه گردشگری در مناطق روستایی به یکی از موضوعات مورد توجه کشور تبدیل شده است.میرزایی قلعه با اشاره به وجود حدود ۶۴ تا ۶۵ هزار روستا در کشور، ادامه داد: شعار «هر روستا یک بومگردی» که از سوی وزارت گردشگری مطرح شده، شعار جذابی است، اما تحقق آن باید با ادبیات توسعه گردشگری مبتنی بر جاذبههای فرهنگی همراه باشد.وی هشدار داد: توسعه گردشگری بدون توجه به ظرفیتهای فرهنگی و ویژگیهای بومی مناطق، میتواند به پهنه زیستی کشور آسیب برساند؛ بنابراین، برنامهریزی برای گسترش گردشگری باید متناسب با ویژگیهای هر منطقه انجام شود.
مشاهدهٔ خبر در منبع