امنیت روانی کودکان سودآورترین راه برای ساختن آینده است

دبیر انجمن پزشکان کودکان ایران نوشت: سرمایه‌گذاری بر روی «دوران طلایی رشد مغز» و امنیت روانی کودکان، نه یک هزینه، بلکه اصیل‌ترین و سودآورترین راه برای ساختن آینده‌ای پایدار و عادلانه است.

به گزارش خبرنگار سلامت خبرگزاری فارس، محمد زنوزی راد دبیر انجمن پزشکان کودکان ایران در یادداشتی که در اختیار این خبرگزاری گذاشته درباره اهمیت کودکان در زندگی نوشته است: در تقویم‌های بشری، روزهایی وجود دارند که فراتر از یک مناسبت ساده، حکم یک «بیانیه» را دارند. روزهای جهانی و ملی کودک، نه صرفاً برای جشن گرفتن معصومیت، بلکه برای یادآوری یک حقیقت بنیادین و حقوقی است که کودک، نه یک موجود در حال تبدیل شدن، بلکه انسانی است که همین حالا در حال تجربه کردن، یادگیری و شکل‌گیری است.۱. روز جهانی کودک: مبارزه برای عدالت و حقوق بنیادینروز جهانی کودک (World Children's Day) با ریشه‌ای عمیق در کنوانسیون حقوق کودک، بر چند رکن اصلی استوار است که جهان را با چالش‌های بزرگ روبه‌رو می‌کند. هدف از نام‌گذاری این روز، فراتر از یک جابه‌جایی تقویمی، بر سه محور حیاتی تمرکز دارد:۱) تضمین حقوق کودکان: تأکید بر اینکه هر کودک، بدون توجه به نژاد، جنسیت یا موقعیت اجتماعی، مالک حقوقی است که نباید نقض شود.۲)تحقق عدالت اجتماعی: تلاش برای پر کردن شکاف میان کودکانی که از امکانات بهره‌مندند و کودکانی که در حاشیه‌های جامعه رها شده‌اند، تا عدالت در دسترسی به سلامت و آموزش، یک اصل باشد، نه یک امتیاز.۳) مبارزه با بحران‌های انسانی: این روز، تریبونی است برای مقابله با معضلات خشن و دردناکی نظیر گسترش پدیده کودکان کار و آسیب‌های جبران‌ناپذیر ناشی از حضور کودکان در مناطق جنگی. این روز از جهان می‌پرسد: چگونه می‌توانیم آینده را از میان خاکستر جنگ و استثمار اقتصادی نجات دهیم؟

۲. روز ملی کودک در ایران: فرصتی برای بازنگری در اولویت‌هادر ایران، روز ۱۶ مهرماه به عنوان روز ملی کودک گرامی داشته می‌شود. این مناسبت، فرصتی است برای جامعه، خانواده‌ها و نهادهای سیاست‌گذار تا در مورد مسئولیت‌های خود در قبال نسل آینده بازنگری کنند.هدف از این نام‌گذاری، فراتر از توجه عمومی، ایجاد یک بیداری جمعی برای حمایت از سلامت جسمی، سلامت روان و رشد متوازن کودکان در بافت فرهنگی و اجتماعی کشور است. این روز باید محرکی باشد برای تقویت زیرساخت‌های حمایتی، از مراقبت‌های پیش از تولد تا دوران نوجوانی، به گونه‌ای که هیچ کودکی از چرخه سلامت و آموزش باز نماند. از نگاه گذرا به نگاه ساختاری: پیام نهایی اگر بخواهیم با نگاهی آینده‌پژوهانه و علمی به این مناسبت‌ها بنگریم، باید از سطح شعارها فراتر رفته و به تغییر پارادایم‌های توسعه‌ای بپردازیم. در برنامه‌ریزی‌های کلان اقتصادی و اجتماعی، اغلب از عبارت «انسان‌محور توسعه» استفاده می‌شود؛ اما این نگاه، اگرچه مثبت است، اما برای رسیدن به عدالت واقعی و رشد پایدار، کافی نیست.به عنوان یک پژوهشگر حوزه سلامت کودک، توصیه می‌کنم که نگاه خود را تغییر دهیم و از عبارت «کودک‌محور توسعه» استفاده کنیم.